Canlıların Temel Bileşenleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Canlıların Temel Bileşenleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
27 Ekim 2012 Cumartesi
1. ÜNİTE: HÜCRE, ORGANİZMA VE METABOLİZMA - 3. BÖLÜM: HÜCRE
3. BÖLÜM: HÜCRE
A. HÜCRENİN KEŞFİ VE BİLİMSEL ÇALIŞMALAR
Biyolojik organizasyonlarda yaşayan en küçük madde birlikteliği
hücredir. 1665 te Robert Hooke'un yaptığı mikroskopta
şişe mantarı kesitini incelemesiyle varlığından haberdar
olunmuştur. 1675 te A. V. Leeuwenhoek mikroskobunda ilk
canlı hücreyi incelemiş, tek hücreli canlılar olduğunu görmüştür.
1831 de Robert Brown çekirdeği bulmuş, 1838 de
Schwan ve Schleiden hücre teorisini ortaya koymuşlardır.
1935 te F.Ruska'nın elektron mikroskobunu bulmasıyla hücre
hakkında pek çok bilgi arka arkaya elde edilmeye başlamıştır.
B. HÜCRENİN YAPISI
Hücreler farklı şekil ve büyüklüklerde olabilir. Çoğu mikroskopla
görünür.
Yapılarına göre hücreler ikiye ayrılır:
Prokaryot hücre: Zarla çevrili bir çekirdeği ve zarlı organelleri
bulunmayan hücrelerdir. Ör: Bakteri ve arkeler.
Ökaryot hücre: Zarla çevrili çekirdeği ve organelleri olan
hücrelerdir. Ör: Protistler, mantarlar, bitkiler ve hayvanlar.
Ökaryot hücreler üç farklı kısımdan oluşur: Hücre zarı, sitoplazma
ve organeller, çekirdek
1. HÜCRE ZARI :
¬ Hücreyi dış ortamdan ayırarak korur.
¬ Şekil verir.
¬ Madde alış verişini gerçekleştirir.
¬ Protein, yağ ve karbonhidratlardan oluşur. (Akıcı-mozaik
zar modeli)
¬ Canlı, esnek, çok ince, pozitif yüklü ve hareketlidir.
¬ Üzerinde porlar taşır.
¬ Seçici geçirgendir.
PÜF NOKTASI
Hücre zarındaki karbonhidratlar proteinlere bağlanarak glikoproteinleri,
lipitlere bağlanarak glikolipitleri oluşturur. Glikoprotein
ve glikolipitler hücrelerin birbirini tanımasında,
hücre zarının seçici geçirgenliğinde, hormonların tanınmasında
görev yapar.
¬ Bakteri, arke, mantar ve bitki hücrelerinde hücre çeperi
bulunur. Bitkilerdeki çeper selüloz yapılı, cansız, tam geçirgen,
üzerinde geçitler taşıyan, kalın ve dayanıklıdır.
26 Ekim 2012 Cuma
1. ÜNİTE: HÜCRE, ORGANİZMA VE METABOLİZMA - 2. BÖLÜM: CANLILARIN TEMEL BİLEŞENLERİ
A. Canlılardaki İnorganik Bileşikler
¬ Yapılarında genellikle karbon atomu içermeyen ve canlılar
tarafından üretilemeyen maddelerdir.
¬ Sindirilmeden hücre zarından geçebilirler.
¬ Enerji verici olarak kullanılmazlar.
¬ Su, asit, baz, tuz ve mineraller inorganik bileşiklerdir.
¬ Su canlı vücudunun büyük kısmını oluşturur. Çözücü özelliği
sayesinde madde taşınması, boşaltım, sindirim gibi
metabolik işlerde görev yapar.
B. Canlılardaki Organik Bileşikler:
¬ Yapısında karbon (C), hidrojen (H) ve oksijen (O) atomu
bulunduran ve canlılar tarafından sentezlenebilen moleküllerdir.
¬ Organik bileşikler enerji verici, yapıcı-onarıcı ve düzenleyici
olarak görev yaparlar.
¬ Organik bileşiklerin yapıtaşlarına monomer denir. Monomerlerin
birleşerek oluşturdukları büyük moleküllere polimer
denir.
Püf Noktası
Organik bileşiklerin enerji elde etmede kullanılma sırası:
Karbonhidratlar --> Yağlar --> Proteinler şeklindedir.
Organik bileşiklerin birer gramlarının verdiği enerji miktarına
göre sırası:
Yağlar --> Proteinler --> Karbonhidratlar şeklindedir.
Organik bileşiklerin hücrede yapı maddesi olarak kullanılma
sırası:
Proteinler-->Yağlar-->Karbonhidratlar şeklindedir.
KARBONHİDRATLAR
¬ Genel formülleri (CH2O)n şeklindedir.
¬ En önemli enerji kaynaklarıdır.
¬ Bazı organik moleküllerin (DNA, RNA, ATP) yapısına katılırlar.
¬ Hücre zarı ve çeperinin yapısına katılırlar.
Püf Noktası
Küçük moleküllerin birleşirken su çıkarması şeklindeki tepkimelere
dehidrasyon sentezi denir.
Büyük moleküllerin su katılarak kendisini oluşturan yapı birimlerine ayrılmasına ise
hidroliz denir.
Püf Noktası
Disakkarit ve polisakkaritler oluşurken glikozit bağı kurulur.
¬ Yapılarında genellikle karbon atomu içermeyen ve canlılar
tarafından üretilemeyen maddelerdir.
¬ Sindirilmeden hücre zarından geçebilirler.
¬ Enerji verici olarak kullanılmazlar.
¬ Su, asit, baz, tuz ve mineraller inorganik bileşiklerdir.
¬ Su canlı vücudunun büyük kısmını oluşturur. Çözücü özelliği
sayesinde madde taşınması, boşaltım, sindirim gibi
metabolik işlerde görev yapar.
B. Canlılardaki Organik Bileşikler:
¬ Yapısında karbon (C), hidrojen (H) ve oksijen (O) atomu
bulunduran ve canlılar tarafından sentezlenebilen moleküllerdir.
¬ Organik bileşikler enerji verici, yapıcı-onarıcı ve düzenleyici
olarak görev yaparlar.
¬ Organik bileşiklerin yapıtaşlarına monomer denir. Monomerlerin
birleşerek oluşturdukları büyük moleküllere polimer
denir.
Püf Noktası
Organik bileşiklerin enerji elde etmede kullanılma sırası:
Karbonhidratlar --> Yağlar --> Proteinler şeklindedir.
Organik bileşiklerin birer gramlarının verdiği enerji miktarına
göre sırası:
Yağlar --> Proteinler --> Karbonhidratlar şeklindedir.
Organik bileşiklerin hücrede yapı maddesi olarak kullanılma
sırası:
Proteinler-->Yağlar-->Karbonhidratlar şeklindedir.
KARBONHİDRATLAR
¬ Genel formülleri (CH2O)n şeklindedir.
¬ En önemli enerji kaynaklarıdır.
¬ Bazı organik moleküllerin (DNA, RNA, ATP) yapısına katılırlar.
¬ Hücre zarı ve çeperinin yapısına katılırlar.
Püf Noktası
Küçük moleküllerin birleşirken su çıkarması şeklindeki tepkimelere
dehidrasyon sentezi denir.
Büyük moleküllerin su katılarak kendisini oluşturan yapı birimlerine ayrılmasına ise
hidroliz denir.
Disakkarit ve polisakkaritler oluşurken glikozit bağı kurulur.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
